Panel 4

Dyrektor Międzynarodowego Centrum Kultury. Profesor zwyczajny nauk humanistycznych; członek Polskiej Akademii Umiejętności; kieruje Katedrą Historii Gospodarczej i Społecznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, a także Katedrą Dziedzictwa Europejskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prowadzi badania nad rozwojem miast, historią społeczną i historią sztuki XIX i XX wieku, jak również teorią i ochroną dziedzictwa kulturowego. Autor ponad czterystu prac naukowych, w tym wielu książek. Założyciel i dyrektor Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie (od 1991 r.). Członek wielu organizacji i stowarzyszeń, m.in. Comité international d’histoire de l’art (CIHA), Komitetu Nauk o Sztuce PAN, ekspert Komisji Europejskiej przy projekcie European Heritage Label. Od 2000 r. przewodniczy Radzie Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2015 roku Przewodniczący Polskiego Komitetu ds. UNESCO.

Zajmuje się malarstwem i scenografią. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiowała na Wydziale Teatru University of Illinois w Stanach Zjednoczonych. Od wielu lat związana jest z Katedrą Scenografii Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie. Od 2014 roku pełni funkcje jej Kierownika. Prowadzi  Pracownie Kształtowania Przestrzeni Teatralnej. Zrealizowała kilkadziesiąt projektów scenograficznych w kraju i za granicą.

Reżyser filmowy, autor m.in. filmów: Zmory (1978, Nagroda Jury FPFF w Gdańsku), Dreszcze (1981, Grand Prix Jury i Nagroda FIPRESCI MFF w Berlinie, Nagroda Jury FPFF w Gdańsku), Ucieczka z kina Wolność (1990, Grand Prix Festiwalu w Gdyni), Weiser (2000). Profesor sztuki filmowej, kierował Wydziałem Reżyserii Narodowej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej (The National Film and Television School) w Wielkiej Brytanii (1992-1994), współtwórca i wykładowca Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Andrzeja Wajdy (od 2002).

Specjalizuje się w historii kina polskiego, a twórczość Andrzeja Wajdy jest ważnym przedmiotem jej zainteresowań badawczych oraz działań edukacyjnych. W 2007 roku doktoryzowała się pod kierunkiem Prof. Tadeusza Lubelskiego i do roku 2010 pracowała na Uniwersytecie Jagiellońskim. Opublikowała Jak daleko stąd do raju? Religia jako pamięć w polskim filmie fabularnym (2010); współredagowała Ciało i seksualność w kinie polskim (2009) oraz Kompleks Konwicki (2010). Filmom Andrzeja Wajdy poświęciła publikacje w tomach zbiorowych: Persefona czy Mała Polonia? O dziewczynce w filmach Andrzeja Wajdy, [w:] Kino polskie jako kino narodowe, red. Maciej Stroiński i Tadeusz Lubelski (2009) oraz Bez kompleksów. Filmowy "Pan Tadeusz" czytany inaczej, [w:] Od Mickiewicza do Masłowskiej. Adaptacje filmowe literatury polskiej, red. Tadeusz Lubelski (2014). W roku 2013 prowadziła autorski cykl wykładów Andrzej Wajda – malarz i reżyser w Muzeum Narodowym w Krakowie; filmom tego twórcy poświęcone są także jej opracowania i wykłady w ramach takich projektów jak Filmoteka Szkolna czy Akademia Polskiego Filmu.